i miss…

reading a really good book.

long walks.

meaningless, long and loud phone conversations with my old friends.

writing letters to friends, cousins and my parents.

homemade hamburgers and halohalo.

my old room in our old house.

dinner with my complete family.

afternoon talks with papa when we were still young everytime we wait for dinner to be ready.

cooking with mama.

the feeling of peace and calm after a long and good prayer.

happy mother’s day

sunday is mother’s day again. wether it’s on the net or in the mall or inside the restaurant, there are all sorts of gimmick to make mom feel extra special this day.

i just need to share with you all this really nice card from etsy…

so true...

then this sale alert from kenneth cole…

they say moms are our first teacher and the ones who truly first molded us to be who we are today. this maybe true to some and not true to others. for me, it is very much true. i believe i got my passion to read and read and read from mama… she would spend hours in the afternoon (given the free time from taking care of 3 kulit bulilits plus papa too), she would read books, magazines and newspapers. later on, when i was seven, she would make me read newspaper aloud to her in the kitchen every saturday morning while she unpack things from the market. then asfter one stroy she would ask me questions to test if i understood what i read.

happy mother’s day ma! i miss you.

with mama... long time ago

————————————————-

nice thought today : since mama is not around anymore, i have my sister to pamper during mother’s day

joaquin and his mom

ang pinaka magandang regalo ngayong Pasko

warning : very looooooooong post ito.

philippine daily inquirer ngayon 23.12.08…

interesting editorial cartoon. why is santa crying? yup. si santa na icon ng generosity at gift giving. umiiyak? with all the crisis and recession talk sa kahit ano nalang means of media ngayon, sino nga namang hindi maiiyak.

but this is the season of giving and the season to remember what the best gift still is — giving the way the baby jesus was given to us… oo meron crisis and oo kailangan natin mag plano para sa future at kailangan nating maging practical and economical. pero lahat naman tayo eh gumagawa ng paraan para makapag-celebrate pa rin ng pasko diba?

My favorite story from mama still remain the same :

Noon daw sa isang barrio, naniniwala ang mga tao na tuwing hating gabi ng pasko ang mga tao sa bayan ay pumipila sa altar para alay ng “pinakamagandang regalo” para sa bambino…

 

photo from flicker

sabi-sabi kasi na kapag inihandog ang pinaka magandang regalo sa altar ng simbahan, ay maririnig ang pinaka magandang tunog ng mga kampana, walang iabng tunog na tulad nito – napaka ganda at nagbibigay ng hindi mapantayang kaligayan sa kung sino man makarinig nito. sinasabing matagal na ng huling marinig ang tunog na ito, ilang henerasyon na ang nakakalipas. taon-taon, madami ang nag-aalay, pero taon-taon, nag-iintay ang lahat at walang tunog na naririnig.

pangarap din noon ng 9 na taon na si pedro (hindi ito yung pangalan, nalimutan ko na kasi), na mag alay din para sa bambino. ang tatay nya ay nag-ta-trabaho lang sa isang construction site at ngayon eh, tumutulong lang ke nanay magtinda. halos wala na rin silang kainin ng bunso nyang kapatid. kaya naman sila rin nag titinda na ng sampaguita sa kalye para makadagdag pambili ng pagkain. pero dahil gusto ni pedro na mag-alay din sa bambino, taon-taon ay pinaplano nya ito. noong isang taon, nagsimba sya kasama ang mga nanay nya at nag-abang din sa pagtunong ng mga kampana.

kaya naman inipon nya ngayong taon ang ibang kinikita nya sa pagtinda ng sampaguita. nag-ipon sya at nagtipid, meron na syang isang daan! tuwang tuwa sya. makakapila na rin sya sa mga mag-aalay ke bambino. pero, noong umaga bago mag simba, nakita nya ang nanay nyang umiiyak, me lagnat ang bunso nila at kulang pambili ng gamot. dali dali nyang kinuha ang isang daan at iniabot sa nanay, kailangan bumili ng gamot para sa bunso. pero ayaw tanggapin iyon ni nanay dahil alam nyang para sa bambino ito… sabi ni pedro — “maiintindihan nya inay, meron ako ditong piso, iyon ang iaalay natin.”

sa simbahan matapos ang misa, pumila ang mga mag aalay sa bambino. meron isang matandang lalaki na nag alay ng isang basket na ginto… nag-intay ang lahat, ngunit walang narinig, meron nag-alay ng isang malambot na puting tela pambalot o saplot ng bambino, merong nagbigay ng lechon, prutas at kung ano-ano pa. si pedro ang huling pumila, noong una ay ayaw na sana niya, pero pinilit sya ng nanay nya. sinabi ni nanay – ”para sa kanya yan, kaya dapat lang ialay mo kahit gaano kaliit.”

noong sya na ang mag-aalay, inilapag niya ang piso sa tabi ng bambino, lumuhod at nagpasalamat dahil gumaling na ang bunso nila. pagtayo niya… narinig ang tunog ng tila isang daan na kampana… napaka-ganda nito, bawat isa ay naiyak ng marinig ito at buong simbahan at lumapit sa kanya para magpasalamat. ito ang pinaka-magandang regalo na natanggap ng bambino! kinuha ng pari ang lahat ng regalo na inialay sa bambino at binigay ke pedro. sabi ng pari — “dahil ikaw ang me pinaka magandang regalo sa kanya, nais nyang ibigay ang lahat ng ito sa iyo.”  ….    

hindi mahalaga kung ano ang ibinigay… if it comes from the heart, it is worth everything. a related story gifts of loves is a must read too.

sabi ko naman diba mahaba…

top 5 kwentong papa

many years ago, noong bata pa ako favorite akong kwentuhan ni papa ng kung anu ano. syempre ako naman, kasi bilib na bilib sa kanya at overwhelmed as attention na binibigay nya (busy kasi papa ko nun sa pagkayod para sa future ng mga bibong anak)… attentive ako at naniniwala sa lahat ng sinasabi nya. as years passby (minsan ha hindi pa inabot ng one year) na realize ko din na hindi lahat ng sinasabi nya totoo… meron iba e results lang ng kanyang vivid imagination at makulay na story telling.

tanda ko pa kaya kung anu ano ang mga yun… pero eto ang top 5…

1. nabulag dahil sa kape

umaga… nilalabanan ko nun ang sobrang antok pa, umiinom ako ng kape nun (take note, bata palang caffeine addict na ko…) sa tasa at nakasawsaw pa din ang kutsara na pinanghalo ko.

papa : naku… alam mo ba na meron nabulag dahil sa kape?

ako (nagising bigla, natakot dahil ayokong mabulag) : ha….. papano?

papa : kasi pag-inom nya ng kape nya na nakasawsaw pa rin ang kutsara, natusok nung kutsara ang mata nya, ayun nabulag. kaya alisin mo yang kutsara kung iinom ka na sa tasa.

kaya naman pala… (whew! safe ako…)

2. ang taga-sisid

nanonood ng basketball si papa nun at titig na titig sa tv. ako naman nasa malapit sa tabi nya gumagawa ng assignment.

ako : papa, ano bang ginagawa mo sa trabaho pag pumapasok ka? assignment namin eh… what does your father do?

deadma si papa. titig pa din sa tv.

anak : pa? ano na?

papa : ha?

ako : what does your father do daw? (sabay turo sa notebook)

papa (titig pa rin sa tv) : isulat mo dyan sumisisid ako sa langis.

natulala ako. kawawa naman si papa! papano nya ginagawa yun? madulas ang langis. papano sya aahon? hindi sya makakahawak sa kahit ano dahil puro langis sya. dudulas yun at baka malunod sya!

so, pumunta ako ke mama at kinukwento ang sinabi ni papa. tinanong ko kung papano sya umaahon.

mama : ano?! sumisisid sa langis? walang gumagawa nun. wag ka maniwala sa papa mo. ilagay mo dyan – my father is a refinery engineer.

ah…

3. ang toothache

nasa sulok ako at umiiyak… pero quietly ha, mahinhin ako nung bata eh. nilapitan ako ni papa at inakay papuntang sofa.

papa : masakit pa rin ngipin mo?

ako : opo.

papa : o sige, kukunin ko na yung sakit para maka kain ka na ha?

ako : ha? sige.

nilagay nya kamay nya sa pisngi ko, kunwari bumulong bulong tapos kunwari meron kinuha sa pisngi ko nilagay sa bibig nya at nilunok.

papa (todo acting sya) : aray.. aray… ang sakit ng ngipin ko! o ayan ha, kinuha ko na yung sakit. aray… aray… masakit pa ngipin mo?

ako (naaawa na ke papa dahil mukhang namimilipit na sya sa sakit ng ngipin) : ah…. hindi na po.

papa : ok! o tara kain ka na.

pero actually, masakit pa rin ngipin ko. hindi ko lang masabi sa kanya na hindi umipekto ang magic nya.

4. ang siling labuyo

me pagka-bully nun ang ate ko… tapos ako naman utu-uto. so nung nasa garden kami, lumapit kami sa halaman na siling labuyo namin. sabi nya masarap daw yun, so pumitas ako at kinain (matakaw din ako nun eh). so ayun, cry-me-a-river na naman ang drama ko.  

masakit na ulo ni papa nun kakaiyak ko. so…

papa : o eto, kumain ka ng friend chicken mawawala ang anghang nyan.

kain naman ako… maanghang pa din.

papa : eto, sugar mawawala na yan. sige na.

kain ako sugar… huhuhu… maanghang pa din!

papa : inom ka ng tubig, mawawala na talaga yan. totoo na to.

susme! isang pitsel na nainom ko maanghang pa din! ano ba!!! inuuto na naman ako ng papa ko…

5. baby

magandang baby kasi nun ang ate ko ang ang bunso namin. cute na cute! kaya naman ang dami nilang pictures. ako, sabi ni papa… 

papa : naku, kung nakita mo itsura mo nung baby ka. ang pangit mo. bilog na bilog ka, pulang pula ang mukha mo. yung pisngi mo natatabunan ang ilong mo. para kang ensaymada. hahahaha!!!

kaya siguro 4 or 5 lang ang baby pictures ko sa bahay… pero minsan narinig ko sya kausap ang tita nya na lola namin.

papa : tingnan mo yung pangalawa ko. kamukha ni inang. kuhang kuha nya ang hugis ng mukha.

eh sabi nya sa akin dati maganda daw si lola

pero kahit unti unti ko nadidiscover kaya nya ko favorite kwentuhan kasi ako ang pinaka gullible sa aming magkakapatid. isa akong certified papa’s girl

top 5 best lessons from mama

1. do not do unto others what you don’t want others to do unto you

bakit mo na naman pina iyak kapatid mo? e mas iyakin ka dyan. gusto mo ba na paiyakin ka din nya?

2. charity begins at home

be nice to other people and be nicest to your sister and brother, your family is your most valued loved ones.

3. there are plenty of fish in the ocean

tigilan mo na kaka mukmok sa pag break nyo ng bf mo, humanap ka nalang ng iba

4. if i give you a finger, don’t ask for an arm

kung pinayagan na kitang mag night out with your friends, be thankful. wag ka na humirit ng sleepover. abuso ka na.

5. love and accept people for who they are, don’t wish for them to be different.

no explanation here. claro na to dapat.

thanks ma.

tattoo

4 years old lang nun si drew barrymore nang kuhain sya ng ninong nya na si stephen spielberg para gumanap na gertie sa movie na ET. sobrang favorite namin to nung bata, at gustung gusto ko nun si drew barrymore. cute and innocent pa sya nun.

ayan sya… bago sya maging alcoholic at the age of 11 at bago sya makipag divorce ng 3x na ata? at isa sa mga bisyo ni drew alam nyo ba? ang magpa tattoo???

meron syang quarter moon sa hinlalaki nya sa paa, meron din syang rosary sa paa din ata, fish sa likod ng malapit sa ankle, meron syang crucifix sa leg, butterfly sa stomach at meron pang iba na hindi ko pa nababalitaan.

this one is what surprised me most : nakita ko to sa www.tattooblog.org … the writes featured top celebrity couple tattoo blunders …

Drew Barrymore carved the name of her then-fiance Jamie Walters on her lower back and the two ended after six months. The colors on her tattoo bled together until it became unreadable which she later covered up by an angel holding a cross.

nakakaloka diba? masyado syang in-love (o lokaloka) to do it! imagine going through the pain of having a tattoo, then revising it???

pero in fairness maganda pa rin si drew at dalang dala nya.

kung ako kaya, ano ang ipapalagay kong tattoo?

gusto ko ng angel…

 

o kaya tribute sa parents ko…

but then again, duwag ako at mababa ang tolerance ko for pain. at wala akong patience umupo ng ilang oras para dito. yung dentist appointment nga dine-delay ko as much as i can eh… hehehe. hindi rin ako nagpapa henna eh… so, wag nalang!

photos from imdb and google images.

missing you

for papa and mama…

Seems like yesterday we used to rock the show
I laced the track, you locked the flow
So far from hangin on the block for dough
Notorious, they got to know that
Life ain’t always what it seem to be
Words can’t express what you mean to me
Even though you’re gone, we still a team
Through your family, I’ll fulfill your dream (that’s right)
In the future, can’t wait to see
If you open up the gates for me
Reminisce some time, the night they took my friend (uh-huh)
Try to black it out, but it plays again
When it’s real, feelings hard to conceal
Can’t imagine all the pain I feel
Give anything to hear half your breath (half your breath)
I know you still living your life, after death

Every step I take, every move I make
Every single day, every time I pray
I’ll be missing you
Thinkin of the days, when you went away
What a life to take, what a bond to break
I’ll be missing you

I miss you Big
It’s kinda hard with you not around
Know you in heaven smilin down
Watchin us while we pray for you
Every day we pray for you
Til the day we meet again
In my heart is where I’ll keep you friend
Memories give me the strength I need to proceed
Strength I need to believe
My thoughts Big I just can’t define
Wish I could turn back the hands of time
Us in the 6, shop for new clothes and kicks
You and me taking flicks
Makin hits, stages they receive you on
I still can’t believe you’re gone (can’t believe you’re gone)
Give anything to hear half your breath (half your breath)
I know you still living you’re life, after death

Every step I take, every move I make
Every single day, every time I pray
I’ll be missing you
Thinkin of the days, when you went away
What a life to take, what a bond to break
I’ll be missing you

Somebody tell me why
One Black Morning
When this life is over
I know
I’ll see your face

Every night I pray, every step I take
Every move I make, every single day
Every night I pray, every step I take
Every day that passes
Every move I make, every single day
Is a day that I get closer
To seeing you again
Every night I pray, every step I take
We miss you Big… and we won’t stop
Every move I make, every single day
Cause we can’t stop… that’s right
Every night I pray, every step I take
Every move I make, every single day
We miss you Big

Every step I take, every move I make
Every single day, every time I pray
I’ll be missing you
Thinkin of the day, when you went away
What a life to take, what a bond to break
I’ll be missing you

Every step I take, every move I make
Every single day, every time I pray
I’ll be missing you
Thinkin of the day, when you went away
What a life to take, what a bond to break
I’ll be missing you

Every step I take, every move I make
Every single day, every time I pray
I’ll be missing you
Thinkin of the day, when you went away
What a life to take, what a bond to break
I’ll be missing you

philippine daily inquirer ngayon – 10.25.08

nasa pdi ngayon sa opinions section and article ni butch hernandez na “from teacher to mentor”. dahil malapit sa akin ang mga teachers particularly ang mga public school teachers, the article appealed to me. proud to say ako na i was trained and mentored by public school teachers as ang mama ko ay isa sa mga dakilang guro na ito.

meron isang program na popular daw sa mga school heads or head masters, ang mentoring the mentor program. where school heads attend this program to learn from one another on how they can better improve and share among themselves.

dinescribe butch hernandez sa aticle nya how the public school seem to be depreciating and there are fear that the our current students in our public schools are not reaching their maximum learning capacity. dahil nga naman sa dami ng mga estudyante, sa dami ng mga problema ng guro like lack of rooms, space, teaching materials at kung anu ano pa, our teachers are most of the time left to be stressed on this rather tahn concentration on teaching.

nakasulat din dito how one head master made it his goal to continue the battle and inspire his teachers and parents. he worked tirelessly para maipa abot sa kanyang mga guro at mga magulang ng mga bata on what they had to do to help our yougn students be one of the great minds. ang because of this hard work, he reaped his harvest. as stated in the article:

“His teachers began to look at test results as indicators of mastery rather than as goals. The parents began to understand that acquiring a good education meant more opportunities for their children and so they started to give more attention to helping the school in whatever way they could.”

and because of this, ang dakilang headmaster na ito na si mr. sunny ray amit of alanib elementary school became a mentor from being a teacher.

“A mentor does not just teach us how to read books, or write paragraphs or solve math problems. He or she empowers us to deal with life itself.” – dr. eve mejillano (mentoring the mentor’s program national coordinator).

madami akong mentors sa buhay, pero ang mga teachers ko nung elementary ang pinaka love ko sa lahat. hindi ko man sila nakikita na lahat ngayon, alam ko pa rin kung papaano nila ako tinulungan, kung papano sila naging ma-tyaga sa akin, kung papano sila naging proud sa akin (sana). pero higit sa lahat ang mama ko ang aking una at pinaka love na mentor .

inspirasyon sa entry na ito mula sa :

Commentary
From teacher to mentor
By Butch Hernandez
Philippine Daily Inquirer
read the rest of the article from this link : http://opinion.inquirer.net/inquireropinion/columns/view/20081025-168378/From-teacher-to-mentor

incidentally, nakakatuwa ang editorial cartoon na ito   :

from this link : http://opinion.inquirer.net/

alternative career (another one of the tamad series…)

kung hindi ko ginagawa ang ginagawa ko ngayon… ano kaya ang career ko?

dati kasi naisip kong mag madre, promise. siguro kasi nun, once in a while kasi me nakikita akong madre nun sa simbahan namin and parang sobrang peaceful, maganda ang gown nila, parating me dalang rosary at nagdadasal. so sinabi ko sa mama ko ang aking grand plan to be a nun, pero sabi nya magtigil ako at wag makulit. pero syempre makulit pa rin ako… finally sinabi nya sa akin ang totoo — hindi ka lang magdadasal at mag charity work kung madre ka, “you need to do all the house chores, like gigising ka ng 4am para maga scrub ng floors, clean the chouse and the garden. kaya mo yun?”, so needless to say, i shut up.

lately iniisip kong mag aral ng culinary arts – nung bata ako i help mama to bake, i cook din naman pero yun nga lang hindi ako gourmet like vero. fashion designing – kasi nun meron modista mama ko, kasi si mama fashionista so pati kami madami din damit she studied in a fashion school sa makati and magaling sya mag doodle ng mga damit, so i was inspired by her and i think dun nag-start and aing love affair sa fashion. painting or photography - visual person kasi ako, i like beatiful sceneries, capturing happy moments  and touching ones, too.

pwede naman to, i just need to find time to do it. hmmmm… sino kaya pwede ko makasama para hindi ako tamarin ?

ballerina by edgar degas

pero yung image na yan ang ultimate dream ko talaga nun